Medyczny Nobel za in vitro07.10.2010

autor: Tomasz Woźniak
słowa kluczowe: nobel, in vitro

Nagroda Nobla z Medycyny i fizjologi została przyznana w tym roku Robertowi G. Edwards za opracowanie metody zapłodnienia in vitro u ludzi.

W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku Edwards zdał sobie sprawę z możliwości leczenia bezpłodności metodą in vitro.

25 lipca 1978 roku narodziło się pierwsze dziecko powstałe w wyniku zapłodnienia in vitro -Louise Joy Brown.

Od tego czasu narodziło się około czterech milionów osób których istnienie zapoczątkowała ta technika.

Kiedy Robert G. Edwards rozpoczynał prace nad badaniem możliwości wykorzystania zapłodnienia metodą in vitro do leczenia ludzkiej bezpłodności wiele kluczowych dla tego procesu czynników czekało dopiero na odkrycie, niemniej w 1959 roku Min Chueh Changowi udało się skutecznie zapłodnić komórki jajowe królika.

Pierwszym problemem z jakim zmierzył się Edwards było opracowanie warunków, w których dojrzeją ludzkie oocyty. Okazało się, że w przeciwieństwie do wcześniejszych badań na zwierzętach, wymagana jest 24 godzinna inkubacja, zanim rozpocznie się proces dojrzewania oocytów. Kolejnym wyzwaniem okazało się dobranie warunków jakie mogą sprzyjać zapłodnieniu. Dzięki badaniom swojego studenta nad aktywacją spermy chomika Edwardsowi udało się wykazać możliwość zapłodnienia dojrzałych komórek jajowych za pomocą aktywowanej spermy. Niemniej tak powstała zygota przestawała się dzielić na etapie dwóch komórek. W związku z tym Edwards zdecydował się na pobieranie dojrzałych in vivo oocytów z jajników kobiety. W tym celu zdecydował się na użycie nowej w tych czasach laparoskopii po uprzednim użyciu gonadotropin i wraz z Patrickiem C. Steptoe udało się uzyskać dojrzałe oocyty z jajników bezpłodnej kobiety. Tak uzyskane oocyty udało się zapłodnić i Edwards otrzymał ośmio- a później szesnastokomórkowe zarodki ludzkie. Początkowo implantacja i rozwój zarodków w macicy nie udawały się ze względu na stosowaną w celu pozyskania oocytów terapię hormonalną, lecz po zmianie protokołu używania hormonów uzyskano pierwszą ciążę w 1976 roku, niestety ze względu na niewłaściwe umiejscoweienie zarodka ciąża musiała zostać przerwana. Edwards porzucił stymulację hormonalną na rzecz normalnego cyklu miesiączkowego i dzięki obserwacji poziomu hormonu lutenizującego był w stanie ocenić kiedy nastąpi owulacja. Starania przyniosły skutek i w 1978 roku Edwards i Steptoe ogłosili narodziny pierwszego dziecka które powstało w wyniku zapłodnienia in vitro. Dalsze badania doprowadziły do szybkiego rozwoju tej techniki.

Źródło:

  • nobelprize.org

ISSN 1689-7730