FDA zatwierdza nowe przeciwciała - antytoksyny14.12.2016

autor: Małgorzata Szeląg
Zakład Genetyki Molekularnej Człowieka, Wydział Biologii, Uniwersytet im. A. Mickiewicza
słowa kluczowe:

FDA zatwierdziła wyprodukowany przez Merck&Co bezlotoxumab, który zmniejsza nawroty zakażenia Clostridium difficile. Jest to pierwsze tego typu podejście w leczeniu infekcji bakteryjnych, zaaprobowane przez FDA. W przeciwieństwie do klasycznych antybiotyków, które zabijają bakterie chorobotwórcze, bezlotoxumab jest przeciwciałem „sprzątającym” toksyny uwalniane przez C. difficile.

Chociaż obecnie stosowane antybiotyki mogą kontrolować ilość bakterii C. difficile, infekcja powraca w ciągu kilku tygodni u 25% pacjentów. Badania kliniczne w fazie III, w których testowano bezlotoxumab w połączeniu ze standardową terapią antybiotykową, wykazały, że uzupełnienie leczenia przeciwciałami zredukowało nawroty infekcji do 16-17% pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były nudności, gorączka i ból głowy.
Analitycy oczekują, że rynek bezlotoxumabu będzie skromny i osiągnie zaledwie 212 mln USD rocznie w światowej sprzedaży do 2020. Jednak zatwierdzenie tego leku może zwiększyć zainteresowanie wykorzystywaniem przeciwciał do leczenia infekcji bakteryjnych (Nat. Rev. Drug Discov. 2015, 14:737-738). W niektórych przypadkach takie przeciwciała jak bezlotoxumab działają na toksyny bakteryjne. Przeciwciała MEDI4893 wyprodukowane przez AstraZeneca (faza II badań klinicznych) są skierowany przeciwko alfa-toksynom Staphylococcus aureus, natomiast shigamab firmy Bellus Health (faza II badań klinicznych) celuje w shiga-toksynę typu II Escherichia coli. Inne przeciwciała atakują bakterie bardziej bezpośrednio. Będący w fazie II badań klinicznych MEDI3902 jest kandydatem firmy AstraZeneca na nowy rodzaj antybiotyku. MEDI3902 wiąże się z egzopolisacharydem Psl oraz hamuje sekrecję białka PcrV na powierzchni Pseudomonas aeruginosa.

Główną zaletą tych ukierunkowanych przeciwciał jest niskie prawdopodobieństwo wywołania szerokiej oporności wśród bakterii lub zakłócanie zdrowego mikrobiomu.

Źródło:

  • Nature Reviews Drug Discovery (2016) 15:811, DOI: 10.1038/nrd.2016.257

ISSN 1689-7730